Arystokracja jest uważana za najwyższą klasę społeczną poniżej monarchy, który osobiście nadaje te tytuły. W przeszłości tytuły te wiązały się z feudalnymi i prawnymi przywilejami, a w żadnym innym kraju Europy arystokraci nie posiadali tak dużych wpływów i tak wielu przywilejów jak w Szkocji.

Brytyjska arystokracja składa się z dwóch grup: peerage oraz gentry. Peerage obejmuje pięć rang w hierarchii, w kolejności malejącej: książę (duke), markiz (marquess), hrabia (earl), wicehrabia (viscount) oraz baron (baron), a jej członkowie posiadają oficjalne tytuły.

Pozostała część arystokracji określana jest mianem gentry. Baroneci, rycerze, lairdowie oraz lords-of-the-manor są posiadaczami tytułów dziedzicznych i choć nie należą do peerage, stanowią tzw. landed gentry, czyli niższą brytyjską arystokrację ziemiańską.

Nadawanie i przekazywanie tytułów w Szkocji różni się zasadniczo od systemu obowiązującego w Anglii. Angielskie tytuły są tytułami peerage, należącymi do szlachty i zapewniającymi ustawowe przywileje, na przykład prawo do sprawowania określonych funkcji, takich jak zasiadanie w Izbie Lordów. Szkockie tytuły natomiast mają charakter feudalny i tradycyjnie oznaczają związek z posiadaniem ziemi.

Z tego powodu angielskich tytułów szlacheckich nie można kupić (z wyjątkiem tytułu lord-of-the-manor), podczas gdy szkockie tytuły mogą być przenoszone, o ile są sprzedawane wraz z ziemią. Oprócz tytułu lairda możliwe jest również nabycie feudalnych tytułów barona oraz hrabiego (choć w zupełnie innym przedziale cenowym i nieoferowanych przez Historic Estates Ltd).